Tongariro Alpine Crossing

Ik voelde me een beest aan de finish van de Tongariro alpine crossing

Wat is eigenlijk de Tongariro alpine crossing? Laten we daar eens mee beginnen. Dit is een dag hike (de beste van Nieuw Zeeland) van 19,4 km. Over mount Tongariro en langs mount Ngauruhoe , beter bekend als mount doom uit Lord of the Rings.

Mount Ngauruhoe

Het is dan wel alweer een ruime week geleden dat ik hem bedwongen heb, maar als ik eraan terug denk voel ik de spierpijn vrijwel direct weer opkomen.

17 november werd ik om 08:30 opgehaald bij de parkeerplaats aan het einde van de tocht, om met een shuttle gedropt te worden bij de start. Daar aangekomen nog even toiletteren en de alpine crossing kon beginnen.

Dat was allemaal nog niet zo spannend, lekker vlak en uitstekend weer. De zon scheen en een verkoelend briesje. Het eerste bijzonder natuurschoon deed zich voor als een waterval met de naam Soda Springs.

Soda Springs

Hierna begon het echte werk. De eerste 1,5 a 2 km zat erop en we zouden gaan klimmen. Voordat dit zover was werd er wel even benadrukt dat het handig was als je jezelf afvroeg of je echt wel zeker was van je zaak.

Niet te lang bij stil staan en gewoon gaan lopen. Ik heb het geweten ook, trap na trap na trap, er leek geen eind aan te komen. Gelukkig was ik niet de enige die dit best wat zwaar vond, en de ellende van de ander zorge ervoor dat ik weer door kan. (Heel slecht maar zo werkt het nou eenmaal)

vervolgens loop je in een krater naast mount Ngauruhoe en dat is al een ding op zich. Nog een stukje klimmen om bijna op de top van mount Tongariro aan te komen. Zo’n 1800 meter hoog zat ik toen. En wat een uitzicht. Aan de ene kant de top van de berg, aan de andere kant de besneeuwde top van Ngauruhoe en voor je de Red Carters en Emerald Lakes. Op een inmiddels ijzige wind na had ik hier wel uren kunnen blijven. Hoe blij was ik met muts, sjaal en warme kleding.

Emerald Lakes

Foto’s zeggen lang niet genoeg hoe het was om er te zijn.

Tijdens het afdalen tot twee keer toe op m’n kont gevallen, had ook niet anders verwacht van mezelf, het was nogal een soort van los vulkanisch goedje.

Tijdens al het afdalen ging je ineens hopen dat je weer een keer naar boven mocht, want oei dat komt op je benen aan hoor. Elke stap voelde op een gegeven moment op squads. Zijn de billen toch ook nog getraind zullen we maar denken.

De laatste 3 km loop je ineens in een soort van regenwoud, waar geen eind aan lijkt te komen.

Hoe mooi deden omgeving ook is, ik kan ke vertellen dat nu 16 km je dat niks meer kan schelen, en je alleen heel graag je schoenen uit wil doen en wil zitten.

De finish was in zicht en wat voelde ik me trots. Hoppa 19,4 km in de pocket en een ervaring om Nooit meer te vergeten.

Hier nog wat plaatjes om af te sluiten.

Xx Bo

Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing Alpine crossing

 

16 gedachten over “Tongariro Alpine Crossing”

Geef een reactie